Elewacje

Jednym z najbardziej trwałych materiałów jest wygrzewana w wysokiej temperaturze glina. Niektórzy twierdzą ze materiał ten w ogóle się nie starzeje a z upływem lat tylko staje się lepszy. Dlatego jeśli już zdecydujemy się na elewację naszego domu wykonana z klinkieru to musimy być świadomi, że będziemy na nią patrzyli przez kilkadziesiąt lat. Ale wiele elewacji wygląda tak samo, dlatego warto nie popadać w rutynę i zrobić trochę inaczej jak ma sąsiad. W ścianach, które są trójwarstwowe cegły takie mocuje się za pomocą specjalnych kotw. Ale kotwy te nie mogą być zbyt sztywne, ponieważ każda warstwa się odkształca. Zazwyczaj na jeden metr kwadratowy stosuje się pięć sztuk, jednak można ich użyć więcej, jeśli ściana jest narażona na większe obciążenia. W przypadku ocieplenia wełną mineralną pomiędzy poszczególnymi warstwami zostawia się szczelinę szerokości kilku centymetrów by zapewnić przewiew. Dzięki temu wełna nie będzie wilgotniała. Jednak często to nie wystarcza i dlatego robi się czasem w spoinach. Miejsc tych nie wypełnia się zaprawą a jedynie osłania siatką. Czasem montuje się w tych miejscach specjalne puszki. Jeśli chodzi o same cegły klinkierowe to są one zupełnie rożne, jedne standardowe, inne stylizowane na stary kamień, jedne matowe inne błyszczące. Glina daje nam taką gwarancję, że mur wykonany z takich cegieł ani nie wyblaknie ani też nie zmieni koloru i nie skruszeje. Najpopularniejsze są cegły o szerokości 12cm długości 25 i wysokości 6, 5cm. Przy murowaniu ściany musimy wiedzieć, że wszystkie elementy klinkierowe źle znoszą obecność wapna w zaprawie. Chodzi o to, że wapno pod wpływem deszczu czy też innych czynników może wejść w reakcję z wierzchnią warstwą cegły. W wyniku tego na powierzchni cegieł powstaną szpetne zacieki. Dlatego do murowania powinno się używać tylko specjalnych zapraw przeznaczonych do klinkieru. Nie zawierają one wapna tylko tras. Jedną z ozdób może być gzyms, kiedyś były one powszechnie robione i zdobiły swym wyglądem ściany, dziś powracają do łask. Ich konstrukcje są przeróżne, pojedyncze i podwójne. Gzymsy mają budowę wsporników, które znajdują się w ścianie. Najważniejsze by ciężar własny gzymsu był zrównoważony przez ciężar muru, jaki się pod nim znajduje. Musimy tak to wyliczyć by gzyms się ani nie obrócił ani nie złamał.