Najlepszy artykuł:

Kształt domu a straty ciepła Na straty ciepła w domu ma wpływ wiele czynników, m.in: ilość kondygnacji, pomieszczeń. Obecne nowe projekty charakteryzują się zwarta bryłą i nic dziwnego, bowiem taki kształt budynku przyczynia się do większych oszczędności na ogrzewaniu. Podstawową, dość prostą zasada jest to, że im budynek jest mniejszy tym są tez mniejsze straty ciepła. Chodzi o to, że są one wprost proporcjonalne do powierzchni przegród. Przecież to właśnie przez nie ciepło ucieka na zewnątrz. Wniosek jest jeden, jeśli szukamy domu, który ma być oszczędny w ogrzewaniu to musimy wybrać dom mały. Spory wpływ ma powierzchnia, ale nie tylko, bowiem jego kształt ma też znaczenie. Ważne jest by dom miał nieskomplikowaną bryłę.


Artykuł roku 2010

Metoda BSO Dom możemy budować w różnych technologiach począwszy od szkieletowej a kończąc na ścianach trójwarstwowych. Niektóre ściany nie potrzebują ocieplenia o ile zostały wytworzone z dobrego materiału o odpowiedniej grubości, inne niestety muszą być ocieplane. Najbardziej popularne obecnie są ściany dwuwarstwowe. Taka technologia jest też wytłumaczalna ze względów finansowych. Jest tak, jeśli ocieplimy ją metodą BSO. Taki system jest jednym z najtańszych i zapewnia doskonałe parametry termoizolacyjne. W systemie tym możliwość utworzenia mostków termicznych jest dość małe. Ściany ocieplone tym systemem w lecie nie nagrzewają się a zimą skutecznie utrudniają oddawanie ciepła do otoczenia. W takiej ścianie najłatwiej osiągnąć współczynnik przenikania ciepła poniżej 0,3.BSO jest to system zgranych ze sobą produktów, które zapewniają estetykę, trwałość i termoizolację na lata. Jednym z tych elementów jest klej.


Ostatnio dodane


Grzejniki od Perfektu

Firma Perfect jest producentem obrej klasy grzejników które mogą pracować we wszystkich rodzajach instalacji takich jak samodzielne instalacje centralnego ogrzewania zarówno jedno jak i dwu rurowe. Najważniejszymi ich parametrami jest maksymalna temperatura pracy która wynosi 95 stopni oraz ciśnienie robocze 16 bar. Grzejniki te są standardowych wymiarów czyli nie ma co się na ten temat rozpisywać. Moc grzewcza jednego członu wynosi 128 W. Grzejniki od PERFEKT SYSTEM mogą pracować w instalacjach w których występują elementy z żeliwa, miedzi, mosiądzu, aluminium i tworzyw. Ważne jest by podłączanie grzejnika do instalacji miedzianej powinno się odbywać poprzez złączkę żeliwna. Grzejnik ten posiada trzy skośne przegrody dzięki czemu przepływ gorącego powietrza odbywa się od powierzchni frontowej do góry. Grzejniki te są pokrywane dwoma warstwami  powłoki malarskiej w kolorze białym, na towar ten otrzymamy gwarancję dziesięcioletnią. Firma ta produkuje też grzejniki stalowe płytowe, ich przeznaczeniem jest oddawanie ciepła w mieszkaniach, domach, budynkach użyteczności publicznej i budynkach usługowych. Grzejniki te są podatne na działanie korozi dlatego nie powinno ich się montować w pomieszczeniach gdzie istnieją warunki do powstawania korozji. Grzejniki te są zbudowane z arkuszy blachy które są ze sobą zgrzane. Wycinanie i cały proces zgrzewania odbywa się automatycznie. Blacha przeznaczona na te grzejniki jest walcowana na zimno. Po zgrzaniu i oczyszczeniu blacha ta najwyższej zresztą jakości jest poddawana malowaniu i lakierowaniu zaraz po odtłuszczeniu i fosfatowaniu. Kolor Bay nadawany jest poprzez lakier, malowanie odbywa się w specjalnej komorze. Zakupując ten grzejnik mamy do wyboru dwa systemy zasilania, z wejściem u dołu lub z boku. . Każdy z grzejników przechodzi test na szczelność przy cisnieniu 13 barów, nominalne ciśnienie ich pracy wynosi natomiast 10 barów. Maksymalna temperatura pracy wynosi tyle samo co w poprzednim typie czyli 95 stopni. Jako źródło ciepła dla instalacji z takimi grzejnikami zaleca się wymiennikowy węzeł cieplny. Dobrze współpracują z kotłowniami lokalnymi lub domowymi. Grzejniki te posiadają 10 lat gwarancji. Niezależnie od tego na jak typ grzejników się zdecydujesz to i tak w domu będziesz miał ciepło i komfortowo. Wspomnę jeszcze że grzejniki te nie powinny pracować w instalacjach połączonych z wysokotemperaturową siecią cieplną przez węzeł zmieszania nie ważne czy będzie to hydroelewator czy pompowy mieszacz.

 

 

Zasady układania pokryć dachowych

Mamy kilka rodzajów pokryć dachowych, więc decydując się na jakieś konkretne powinniśmy znać podstawowe zasady ich układania. Zacznijmy od dachówek, możemy sobie na nie pozwolić, jeśli kont pochylenia dachu zawiera się między 20 a 45 stopni. Dachówki te mocuje się na drewnianych łatach, które przybija się bezpośrednio do kontrłat. Typowe dachówki układa się w środkowej części dachu zazwyczaj bez dodatkowego mocowania. Utrzymują się one pod własnym ciężarem, ale czasem do ich mocowania można użyć gwoździ czy specjalnych klamer. Przy montażu pokrycia dachowego z takich dachówek bardzo ważne jest rozmieszczenie łat. Rozstawy są rożne dla różnych modeli dachówek, producent danego modelu zawsze informuje, jaki powinien być prawidłowy rozstaw. Układanie dachówek powinno się zaczynać od prawego dolnego rogu połaci. W pierwszej kolejności przytwierdza się dachówki brzegowe do łat. Możemy zamiast tego wybrać dachówkę w arkuszach. Arkusze takie mocuje się do łat, które powinny być w odległościach zalecanych przez producenta.  Blachę taką przykręcamy za pomocą specjalnych wkrętów, które zakończone są kapturami uszczelniającymi. Montuje się takie arkusza na zakład. Najważniejsze by materiału tego nie przycinać za pomocą szlifierki kątowej czy e innego narzędzia, które może rozgrzać blachę podczas cięcia. Gdy dach już jest ułożony to chodzić po nim można tylko w obuwiu o podeszwie gumowej, a stopy można stawiać tylko w zagłębieniach arkuszy. Możemy tez zdecydować się na blachodachówke w panelach zamiast arkuszy. Jeśli chodzi o dachówkę trapezowa to montuje się ja podobnie do blachodachówek. Innym materiałem, który stosuje się na pokrycia dachowe jest gont bitumiczny. Montuje się je na sztywnym poszyciu z desek lub wodoodpornych płyt. Niektórzy producenci twierdzą, że poszycie takie musi być przykryte papa, inni, że tylko, jeśli kont nachylenia połaci jest mniejszy niż 18 stopni. Aby nie stracić gwarancji lepiej dostosować się do zaleceń producenta. Zaczynamy układanie od okapu, a gonty z górnego rzędu powinny być przesunięte w stosunku do tych z niższego o około połowę. Gont taki mocuje się do podłoża za pomocą gwoździ z dużymi łebkami, które potocznie nazywa się papiakami lub zszywkami. Gwoździe należy tak wbijać by nie zagłębiały się w gont, dodatkowo mamy do dyspozycji paski kleju. Dzięki temu gont pod wpływem wysokiej temperatury skleja się i tworzy w ten sposób szczelne poszycie.

 

Malowanie – kilka rad

Zacznijmy od tego jak ocenić i przygotować odpowiednio podłoże pod farbę. Ma to szczególne znaczenie, jeśli w remontowanym pomieszczeniu było nakładanych wiele rodzajów farb. W takiej sytuacji musimy ocenić przyczepność podłoża. Aby to zrobić wystarczy w kilku miejscach przykleić do podłoża taśmę samoprzylepną malarska i oderwać ją raptownym ruchem. Jeśli na taśmie pozostanie trochę farby to będzie to oznaczało, że przyczepność jest słaba. W takiej sytuacji najlepszym rozwiązaniem jest namoczenie powierzchni i usunięcie warstw farby mechanicznie. Jednak sposób ten jest bardzo pracochłonny, a po wszystkim ściany są nie równe, więc trzeba wygładzić je masami szpachlowymi. Jednak, jeśli to zrobimy to efekt będzie bardzo dobry. Jeśli an ścianie znajdują się dwie lub trzy warstwy ścian to nie musimy przed kolejnym malowaniem ich osuwać. Przygotowanie do malowania w takim wypadku zaczynamy od usunięcia brudu w postaci kurzu i tłuszczu. Często po prostu się je myje ciepłą woda z dodatkiem detergentu. Gdy ściana obeschnie to bierzemy gips i zaklejamy ewentualne ubytki. Do takich zadań najlepiej nadaje się wysokiej, jakości gładź gipsowa. Miejsca, w których ją nakładaliśmy po wyschnięciu przecieramy papierem ściernym. Aby malowanie przyniosło efekt to przed nałożeniem właściwej warstwy ścianę należy zgruntować farbą podkładowa. Jest to zabieg konieczny aczkolwiek bardzo często pomijany. Teraz p[przyjrzyjmy się dostępnym farbom. Do malowania w środku nie używa się tylko farb wodorozcienczalncyh, ale także rozpuszczalnikowych. Wśród nich znajdują się farby mineralne, które dzielimy na wapienne, silikatowe, cementowe. W farbach klejowych spoiwem jest klej kostny. Z kolei farby rozpuszczalnikowe dzielą się na alkilowe i silikonowe. Obecnie do malowania ścian wewnętrznych używa się najczęściej farb emulsyjnych inaczej nazywanych dyspersyjnymi. Są one łatwe do rozprowadzenia, dobrze się nimi kryje, szybko schną. Ich rozcieńczalnikiem jest woda, co powoduje, że podczas malowania nie wydzielają one szkodliwych związków. Minusem emulsji jest to, że są one bardzo mało odporne na uszkodzenia mechaniczne. Zależnie od tego, jakiego spoiwa użyto do ich produkcji można je czyścic albo na sucho albo na mokro. W przypadku farb akrylowych spoiwem w nich jest żywica akrylowa. W farbach lateksowych spoiwem jest kauczuk. Ich podstawowym plusem jest to, że są bardzo odporne na zmywanie i nie płowieją. Można je stosować wszędzie, ale szczególnie są polecane w pomieszczeniach gdzie panuje duży ruch.

 

Kostka brukowa

W artykule tym spróbujemy państwu naświetlić sprawę wszystkich aspektów, jakie mogą być związane z budową placu z kostki a także ścieżek, alejek i podjazdów do garażu. Materiał ten coraz częściej jest wybierany na prace tego typu do koła domów jednorodzinnych. Ładnie wygląda, zimą pomaga zgarniać śnieg, latem nie ma błota. Nie będzie też kałuż, ponieważ kostkę układa się tak by woda spływała na trawnik lub do studzienki. Często ludzie przesadzają z kostką, wtedy koło domu powstaje nie naturalny widok przypominający parking pod hipermarketem. Dlatego ilość i kolor kostki musi być dostosowany do charakteru domu, elewacji i ogrodzenia. Jeśli nas stać to zamówmy projekt otoczenia naszego domu, najlepiej u architekta krajobrazu. Wybierze on odpowiedni kształt i rozmiar kostki. Ptaki powinien zawierać ścieżki, podjazd i usytuowanie poszczególnych ozdób na działce. Ważną rzeczą, w której pomoże nam projektant jest dobór koloru. Gdy będziemy mieli odpowiedni projekt to na jego podstawie firma obliczy ile materiału i którego będzie potrzeba. Czasem chcemy by nasz podjazd był odwodniony, szczególnie ma to miejsce w przypadku dużych terenów pokrytych kostka, lub był dodatkowo oświetlony. Warto o tym powiedzieć projektantowi to w projekcie uwzględni wszystkie te aspekty. Warto przed pierwszą wizytą z architektem rozrysować sobie na mapie, jak co powinno z grubsza wyglądać. Aby to zrobić to przydałaby się nam mapka w skali 1: 500 lub 1:100. Ewentualnie możemy użyć dokładnego szkicu z wymiarowaniem o ile taki posiadamy. Do architekta zabierzmy też zdjęcia wraz z infrastrukturą taką jak bramy, wejścia, drzewa. W sytuacji, gdy sami sobie planujemy rozmieszczenie i ilość kostki to musimy pamiętać o zachowaniu bardzo niewielkiego spadku rzędu 2 procent w kierunku trawników by woda odpływała. To samo należy zastosować przy samej elewacji by woda pod domem nie stała. Zależnie od naszych oczekiwań i ilości terenu prace architekta mogą trwać nawet kilka tygodni. Czasem projekt jest za darmo, ale przecież to masa pracy i w takim przypadku najczęściej zapłacimy więcej, za co innego, np. za wykonanie ogrodu. Czasem firmy kuszą także darmowym projektem, jeśli zamówimy u nich materiał i transport. Uważajmy i podchodźmy sceptycznie do takich Fert. Musimy też podjąć decyzję, jaka będzie nasza kostkę betonowa czy kamienna. Pierwsza jest popularna, dużo tańsza od drugiej (nawet kilkukrotnie), umie ją montować wiele firm, jest dostępna bez żadnego problemu.

 

Ogólnie o kanadyjczykach

 

Kanadyjczykiem potocznie przyjęło się nazywać dom zbudowany w technologii szkieletu drewnianego. Zaczęło się setki lat temu, kiedy to w kanadzie było mnóstwo drewna i właśnie z niego zaczęto budować domy. W tym kraju drewniane domu sprawdzają się w każdym regionie tego kraju bez względu na klimat. Z drewna buduje się zarówno domy mieszkalne jak i lokale usługowe czy urzędowe. Co ciekawe to gotowy dom zazwyczaj nie ma nic wspólnego z drewnem, ponieważ jest wykończony innymi materiałami i na pierwszy rzut oka nie widać ze to drewniak. Ale co spowodowało, że domy tego typu są coraz bardziej popularne w naszym kraju? Nasze samozwańcze ekipy budowlane często szły na skróty, nie stosowali się do przyjętych zasad, wychodzili z założenia, że sami wiedzą najlepiej. Zmieniali wymiary na przykład belek by było taniej, szybciej, niestarannie robili izolację przeciwwilgociową. To wszystko spowodowało, że technologia ta, która zawitała do nas w latach 90 nie doczekała się wielkiego triumfu. Całkowicie odmiennie jest we wspomnianej kanadzie tam po prostu buduje się z drewna i nie szuka się innych technologii, po co zmieniać coś, co jest dobre. Kanadyjczycy stosują materiały atestowane, robią porządną izolacyjność przegród, wszystkie materiały są najlepszej, jakości. Ekipy specjalizujące się w takim budownictwie wznoszą domy w oczach trzymając się planu. Domy tego typu są energooszczędne, bowiem bardzo łatwo go ocieplić tak by spełniał rygorystyczne warunki. Dlatego właściciele nie muszą się obawiać rosnących cen energii, do ogrzewania i cieplej wody użytkowej zużywają jej, bowiem bardzo mało. W chwili obecnej cały świat się zastanawia nad ograniczeniem emisji dwutlenku węgla oraz zmniejszeniem zużycia energii. W większości państw na świecie ceny prądu rosną w niektórych dochodzą do 30 procent w skali roku. Powodem tego jest to, że firmy energetyczne są zmuszone wprowadzać ekologiczne rozwiązania w swych elektrowniach oraz sieciach przesyłowych, a na to potrzebne są pieniądze. Wielu ludzi na świecie stawia sobie pytanie, co dalej skoro ceny tak rosną. Oczywiście przyszłość leży w wietrze i słońcu, to z tych źródeł trzeba czerpać energię. Wiadomo ze nie są to najbardziej wydajne rozwiązania, jednak budując domy energooszczędne i pasywne będziemy mogli produkować mniej energii. Jeśli zdecydujesz się na kanadyjczyka to wybierz dobrą firmę, która ma już jakieś rozsądne doświadczenie.

 

Gładzie bez szlifowania

 

Ten, kto widział jak się robi gładź wie ze pracom tym towarzyszą tumany pyłu, którego trudno się potem pozbyć. Jednak nie wszyscy wiedzą, że istnieje sposób na gładzenie, który eliminuje tą uciążliwość – chodzi o gładzenie na mokro. Tylko specjaliści najwyższej klasy potrafią tak nałożyć i wygładzić zaprawę ze nie trzeba jej potem szlifować. Ale takich osób jest jak na lekarstwo. Jednak większość wykonawców robi to metoda tradycyjną, polega ona na jak dokładniejszym nałożeniu gładzi a potem jej szlifowaniu w celu uzyskania gładkiej i równej powierzchni. Ale taka sytuacja w najbliższym czasie może ulec zmianie, ponieważ na rynku pojawiają się gładzie do nakładania bezpyłowego. Jak zapewnia producent gładź taką nakłada się tylko raz w przeciwieństwie do tradycyjnej, którą nakłada się w kilku warstwach. Twierdzi on także ze nie trzeba jej szlifować po wyschnięciu. Jeśli tak jest rzeczywiście to ta metodą można oszczędzić masę czasu. Podobno pomieszczenie wykonane z płyt gipsowo kartonowych można zrobić w jeden dzień. Chodzi o to, że nowe rozwiązanie ma zastąpić masę, którą używa się do spoinowania między płytami. Zabieg taki polega na zaspoinowaniu miejsc połączeń i od razu na wygładzeniu reszty powierzchni. Jednak od razu mówię, że metoda ta nie należy do najprostszych i mniej wprawni robotnicy mogą nią robić dłużej niż tradycyjną. Gładzie bez szlifowania są w postaci gotowej pasty lub zaprawy. Zaprawę ta można nanosić na poprzednią warstwę zanim tamta wyschła. Dzięki temu możliwe jest wygładzenie jej powierzchni na mokro, co spowoduję, że w pomieszczeniu nie będzie unoszącego się pyłu. Innym rozwiązaniem na uzyskanie gładkiej ściany jest papier gładziowy. Przykleja się go do ściany lub sufitu tak jak zwykłą tapetę. Dzięki temu możliwe jest ukrycie nierówności. Wspomnę tez o szlifierce wysięgnikowej, bo jest to rozwiązanie, które może znacznie ułatwić pracę. Jest to urządzenie przeznaczone do szlifowania gładzi lub połączeń między płytami. Urządzenie to jest wyposażone w system odsysania, dzięki czemu duża część pyłu jest wciągana przez urządzenie. Urządzenie ma specjalną przedłużkę by nie trzeba było się wspinać po drabinie, koszt wynajęcia na dobę to około 60 zł, natomiast na zakup trzeba przeznaczyć od tysiąca do trzech tysięcy PLN. Tak, więc być może niedługo znikną gładzie, które robiło się w tradycyjny, czyli pylący sposób.

 

Fundamenty – izolacja pozioma

 

W domach instaluje się różne zabezpieczenia izolacyjne, jednak chyba najważniejszym jest izolacja pozioma ścian fundamentowych. Zarówno podłoga na gruncie jak i ściany fundamentowe, które dotykają ziemi są szczególnie narażone na wilgoć i wodę. Właśnie po to by uchronić nasz dom przed wilgocią z gruntu na ścianach fundamentowych układa się specjalną warstwę izolacyjną. Jednym ze sprawdzonych zabezpieczeń jest izolacja pozioma na wierzchu wszystkich ścian fundamentowych zarówno wewnętrznych jak i zewnętrznych. Musimy także pamiętać o izolacji fundamentu pod komin. Taka izolacja spełni swe zadanie tylko wtedy, gdy ją połączymy z izolacja przeciwwilgociową podłogi na gruncie. Czynność ta jest bardziej ważna od zabezpieczenia pionowego ścian fundamentowych. Do wykonania izolacji przeciwwilgociowej używa się zazwyczaj dwóch rodzajów materiałów. Jeśli zakupimy projekt to jest to najczęściej dwa razy papa na lepiku. Jednak metodę to wykonuje się coraz rzadziej, ponieważ coraz częściej wykonuje się izolacje za pomocą nowoczesnych materiałów,. Mowa tu o foliach i papach termozgrzewalnych. Jeśli jednak chcemy zrobić papę na lepiku to musisz wiedzieć e najważniejszy jest lepik, ponieważ to on stanowi izolację a papa jest tylko jego zbrojeniem. Papy termozgrzewalne są budowane za osnowie z włókna poliestrowego, jest ona też z każdej strony pokryta masą asfaltową. Papy takie są dość elastyczne i odporne na temperatury z zakresu -10 +120 stopni. Cena takiej papy to około 12 zł za metr. Zobaczmy jak się układa folię. Najpierw bierzemy rolkę i rozwijamy folię wzdłuż miejsca, które ma być izolowane. Następnie folię rozkładamy na warstwie cementowe zaprawy, którą wyrównuje się ściany fundamentowe. Musimy pamiętać o tym by folia nachodziła na siebie w miejscu łączeń na minimum 10 cm. Folia musi wystawać przynajmniej po pięć centymetrów z każdej strony domu. Papę termozgrzewalną układa się nieco inaczej. Zaczynamy od oczyszczenia wierzchu ścian fundamentowych z piasku i kurzu, następnie nada się warstwę izolacyjną. Papę rozwija się powoli jednocześnie ogrzewając palnikiem podłoże oraz jej spodnią część. Trzeba to robić tak długo aż stopi się bitum. Potem nakłada się kolejną warstwę, tak by pasy nachodziły na siebie na zakład przynajmniej 10cm. Miejsca gdzie łączy się papa można dodatkowo rozgrzać po ułożeniu palnikiem by połączenie było jeszcze bardziej szczelne. Jeśli z takiego łączenia wypłynie masa asfaltowa to znaczy, że łączenie jest szczelne.